يكى از افرازهاى زينتى براى زنان و مردان از قديم‏الايام انگشتر بوده و هست. اما آنچنانكه از روايات دينى و از سيره پيامبر صلى اللَّه عليه و آله (1) و ائمه طاهرين برمى‏آيد جنبه تزئينى انگشتر در فرهنگ دينى به عنوان هدف اول و آخر نيست بلكه استفاده از انگشتر جنبه متذكر بودن به اسماء الهى داشته به نوعى پناهندگى به اسماء حضرت حق از مكائد شيطانى و غفلتها است.

علاوه بر اين نقش انگشتر، خود علامت و نشان‏دهنده ويژگيهايى در مورد اولياء خدا است. به همين دليل نقش انگشترى آنان متفاوت از همديگر بوده است.

از اقوال تاريخى نقل شده در مورد زندگى حضرت زهرا عليهاالسلام ثابت مى‏شود ايشن داراى انگشترى به جنس نقره و نقش مخصوص كه مزين به اسماء متبركه الهى يا پيامهاى معنوى ديگر است، بوده‏اند.