اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لا يُحْصي مَدْحَهُ الْقائِلُونَ، وَ الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لا يُحْصي نَعْماءَهُ الْعادُّونَ، وَ الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لايُؤَدّى حَقَّهُ الْمُجْتَهِدُونَ، وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ الْاَوَّلُ وَ الْاخِرُ، وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ، وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ الْمُحْيِي الْمُميتُ، وَ اللَّهُ اَكْبَرُ ذُوالطَّوْلِ، وَ اللَّهُ اَكْبَرُ ذُوالْبَقاءِ الدَّائِمِ.

وَ الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لا يُدْرِكُ الْعالِمُونَ عِلْمَهُ، وَ لا يَسْتَخِفُّ الْجاهِلُونَ حِلْمَهُ، وَ لا يَبْلُغُ الْمادِحُونَ مِدْحَتَهُ، وَ لا يَصِفُ الْواصِفُونَ صِفَتَهُ، وَ لا يُحْسِنُ الْخَلْقُ نَعْتَهُ.

و سلام بر پدر ما آدم، و مادر ما حوّا، و سلام بر تمامى پيامبران و راستگويان و شهيدان و صالحين، و سلام بر تمامى رسولان، و سپاس مخصوص خداوند جهانيان است، و هيچ حول و قوه‏اى جز از جانب خداى برتر و والاتر نمى‏باشد، و خداوند مرا كفايت مى‏كند، و او بهترين نگهبان است، و درود خدا بر محمد و خاندانش باد.

سپاس و ستايش خداوندى را سزاست كه ستايش او را گويندگان به شمارش در نياورند، و نعمتهايش را شمارندگان نشمارند، و سپاس شايسته خداوندى است كه حقّش را تلاشگران ادا ننمايند، و جز او معبودى نيست، اول و آخر است، و جز او معبودى نيست، ظاهر و باطن است، و جز=او معبودى نيست، زنده‏كننده و ميراننده است، و خداوند صاحب فضل برتر است، و خداوند باقى و جاودان برتر است.

سُبْحانَ مَنْ يَعْلَمُ جَوارِحَ الْقُلُوبِ، سُبْحانَ مَنْ يُحْصي عَدَدَ الذُّنُوبِ، سُبْحانَ مَنْ لا يَخْفي عَلَيْهِ خافِيَةٌ فِي الْاَرْضِ و لا فِي السَّماءِ، وَ الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لَمْ يَجْعَلْني كافِراً لِأَنْعُمِهِ، وَ لا جاحِداً لِفَضْلِهِ، فَالْخَيْرُ فيهِ وَ هُوَ اَهْلُهُ. وَ الْحَمْدُلِلَّهِ عَلي حُجَّتِهِ الْبالِغَةِ عَلي جَميعِ مَنْ خَلَقَ، مِمَّنْ اَطاعَهُ وَ مِمَّنْ عَصاهُ، فَاِنْ رَحِمَ فَمِنْ مَنِّهِ، وَاِنْ عاقَبَ فَبِما قَدَّمَتْ اَيْديهِمْ، وَمَا اللَّهُ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبيدِ. وَ الْحَمْدُلِلَّهِ الْعَلِيِّ الْمَكانِ، وَ الرَّفيعِ الْبُنْيانِ، الشَّديدِ الْاَرْكانِ، الْعَزيزِ السُّلْطانِ، الْعَظيمِ الشَّأْنِ، الْواضِحِ الْبُرْهانِ، الرَّحيمِ الرَّحْمانِ، الْمُنْعِمِ الْمَنَّانِ. اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى اِحْتَجَبَ عَنْ كُلِّ مَخْلُوقٍ يَراهُ بِحَقيقَةِ الرُّبُوبِيَّةِ وَ قُدْرَةِ الْوَحْدانِيَّةِ، فَلَمْ تُدْرِكْهُ الْاَبْصارُ، وَ لَمْ تَحُطْ بِهِ الْاَخْبارُ، وَ لَمْ يُعَيِّنْهُ مِقْدارٌ، وَ لَمْ يَتَوَهَّمْهُ اِعْتِبارٌ، لاَِنَّهُ الْمَلِكُ الْجَبَّارُ.

دعاى آن حضرت در تعقيب نماز عصر:

پاك و منزّه است پروردگارى كه به اندام دلها آگاهى دارد، پاك و منزّه است كسى كه شماره گناهان را مى‏داند، پاك و منزّه است آنكه هيچ امرى در آسمان و زمين بر او پوشيده نيست، سپاس خداوندى را سزاست كه مرا آنگونه قرار نداد كه نعمتهايش را بپوشانم، و فضل او را انكار نمايم، پس خير و بركت در اوست و او اهل آنست. و سپاس خداوندى را سزاست كه حجّت و برهانش بر تمامى انسانها، اعمّ از فرمانبران و گناهكاران، گسترده است، اگر كسى را مورد رحمت خود قرار دهد از جود و بخشش اوست، و اگر مجازات نمايد در مقابل اعمال خود آنانست، و خداوند نسبت به بندگانش ستم روا نمى‏دارد. و سپاس شايسته خداوندى است كه مكانش فراز، بنيانش برتر، اركانش محكم، سلطنتش پايدار، مقامش رفيع، برهانش روشن بوده، بخشنده و مهربان و مُنعم و منّان است. ستايش از آنِ خداوندى است كه از هر مخلوقى كه او را به حقيقت ربوبى و قدرت خداوندى شناخت، مستور مانده، ديدگان او را نمى‏يابد، و اخبار او را احاطه نمى‏كند، و مقدار او را تعيين نمى‏نمايد، و اعتبار او را بتوهّم درنمى‏آورد، چرا كه او پادشاهى جبّار است.

عن فاطمة عليها السلام: رغّب النبيّ صلى الله عليه وآله في الجهاد و ذكر فضله، فسألته الجهاد، فقال: ألا أدلّك على شي‏ء يسير و اجره كبير، ما من مؤمن و لا مؤمنة يسجد عقيب الوتر سجدتين و يقول في كل سجدة: سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ- خمس مرات.

لا يرفع رأسه حتّى يغفر اللّه ذنوبه كلها و استجاب اللّه دعاءه و ان مات في ليلته مات شهيداً.

دعاءها عليها السلام في تعقيب صلاة الظهر

سُبْحانَ ذِى‏الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنيفِ، سُبْحانَ ذِى‏الْجَلالِ الْباذِخِ الْعَظيمِ، سُبْحانَ ذِى‏الْمُلْكِ الْفاخِرِ الْقَديمِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى بِنِعْمَتِهِ بَلَغْتُ ما بَلَغْتُ مِنَ الْعِلْمِ بِهِ وَ الْعَمَلِ لَهُ، وَ الرَّغْبَةِ اِلَيْهِ وَ الطَّاعَةِ لاَِمْرِهِ.

دعاى آن حضرت بعد از نماز وتر

روايت شده: بعد از آنكه پيامبر اصحابش را براى جهاد ترغيب كرد، آن حضرت قصد شركت در جهاد را داشت، پيامبر فرمود: آيا تو را راهنمائى كنم به چيزى كه كوچك است اما پاداشش بسيار، هيچ زن و مرد مؤمنى نيستند كه بعد از نماز وتر دو سجده انجام دهند، و در هر سجده پنج بار گويند: منزه و پاك است پروردگار فرشتگان و روح.

سُبْحانَ مَنْ تَواضَعَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ لِعَظَمَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ ذَلَّ كُلُّ شَيْ‏ءٍ لِعِزَّتِهِ، سُبْحانَ مَنْ خَضَعَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ بِاَمْرِهِ وَمُلْكِهِ، سُبْحانَ مَنِ انْقادَتْ لَهُ الْاُمُورُ بِاَزِمَّتِها.

اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لايُنْسي مَنْ ذَكَرَهُ، اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لايَخيبُ مَنْ دَعاهُ، اَلْحَمْدُللَّهِ الَّذى مَنْ تَوَكَّلَ عَلَيْهِ كَفاهُ.

اَلْحَمْدُلِلَّهِ سامِكِ السَّماءِ، وَ ساطِحِ الْأَرْضِ، وَ حاصِرِ الْبِحارِ، ناضِدِ الْجِبالِ، وَ بارِى‏ءِ الْحَيَوانِ، وَ خالِقِ الشَّجَرِ، وَ فاتِحِ يَنابيعِ الْأَرْضِ، وَ مُدَبِّرِالْاُمُورِ، وَ مُسَيِّرِ السَّحابِ، وَ مُجْرِى الرّيحِ وَ الْماءِ وَ النَّارِ مِنْ اَغْوارِ الْأَرْضِ، مُتَسارِعاتٍ فِي الْهَواءِ، وَ مَهْبِطِ الْحَرِّ وَ الْبَرْدِ، اَلَّذى بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصَّالِحاتُ، وَ بِشُكْرِهِ تَسْتَوْجِبُ الزِّياداتُ، وَ بِاَمْرِهِ قامَتِ السَّماواتُ، وَ بِعِزَّتِهِ اسْتَقَرَّتِ الرَّاسِياتُ، وَ سَبَّحَتِ الْوُحُوشُ فِي الْفَلَواتِ وَ الطَّيْرُ فِي الْوَكَناتِ.

اَلْحَمْدُلِلَّهِ رَفيعِ الدَّرَجاتِ، مُنْزِلِ الْاياتِ، واسِعِ

پاك و منزّه است پروردگارى كه تمامى موجودات در برابر عظمت او متواضعند، پاك و منزّه است آنكه همه اشياء در برابر عزّت او خوار و ذليلند، پاك و منزّه است كسى كه هر چيز در برابر امر و پادشاهى او خاضع مى‏باشد، پاك و منزّه است آنكه هر چيز در حيطه قدرت او قرار دارد.

دعاءها عليهاالسلام في الصباح، المسمى بدعاء الحريق

اَللَّهُمَّ اِنّي اَصْبَحْتُ اُشْهِدُكَ وَ كَفي بِكَ شَهيداً، وَ اُشْهِدُ مَلائِكَتَكَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ، وَ سُكَّانَ سَماواتِكَ وَ اَرَضيكَ، وَ اَنْبِياءَكَ وَ رُسُلَكَ، وَ الصَّالِحينَ مِنْ عِبادِكَ وَ جَميعَ خَلْقِكَ.

بِأَنَّكَ اَنْتَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، وَحْدَكَ لا شَريكَ لَكَ، وَ اَنَّ كُلَّ مَعْبُودٍ مِنْ دُونِ عَرْشِكَ اِلي قَرارِالْاَرَضينَ السَّابِعَةِ السُّفْلي باطِلٌ ماخَلا وَجْهِكَ الْكَريمِ.

فَاِنَّهُ اَعَزُّ وَ اَكْرَمُ وَ اَجَلُّ مِنْ اَنْ يَصِفَ الْواصِفُونَ كُنْهَ جَلالِهِ، اَوْ تَهْتَدِى الْقُلُوبُ لِكُلِّ عَظَمَتِهِ. يا مَنْ فاقَ مَدْحَ الْمادِحينَ فَخْرُ مَدْحِهِ، وَ عَدا وَصْفَ الْواصِفينَ مَ‏آثِرُ حَمْدِهِ، وَ جَلَّ عَنْ مَقالَةِ النَّاطِقينَ تَعْظيمُ شَأْنِهِ- تقول ذلك ثلاثاً.

ثمَّ تقول:

لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ،

پروردگارا! در اين صبحگاه تو را شاهد مى‏گيرم- كه براى شهادت و گواهى، ذات تو كفايت مى‏كند- همچنين فرشتگانت، و حاملان عرشت، و ساكنين آسمانها و زمينهايت، و پيامبران و رسولانت، و بندگان صالح تو و تمام بندگانت را شاهد مى‏گيرم، كه تو خداوندى هستى كه معبودى جز تو نيست، يگانه بوده، و شريكى ندارى، و معبودهاى ديگر غير از تو، از فراز آسمانها تا ژرفاى زمينها، موهوم و باطل مى‏باشند. تو برتر و گراميتر و بزرگوارتر از آنى كه توصيف‏كنندگان كنه تو را بوصف در آورند، يا قلبها عظمت تو را دريابند. اى كسى كه مدح و توصيف او از توصيف توصيف‏گران برتر، و اسباب ستايش او از وصف وصف‏كنندگان بيرون، و عظمت و كبريايى او از گفتار گويندگان والاتر است. اين قسمت از دعا را سه بار مى‏گویید.

آنگاه يازده بار مى‏گویید: معبودى جز او نيست، يگانه بوده و شريكى ندارد، و پادشاهى و ستايش

يُحْيي وَ يُميتُ، وَ هُوَ حَيٌّ لايَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلي كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ- تقول ذلك احد عشر مرة. ثمَّ تقول: