 وهابی ها جزء مسلمان های اهل تسنن به حساب می آیند و قائل به امامت اهل بیت نیستند و بابیت و بهائیت ابتدا جزء مسلمانان بودند ولی بعدا ادعا کردند که با آمدن دین بهائیت و بابیت دوران دین اسلام پایان یافته است.
توضیح این که: بهائیت انشعابی از بابیگری است و بابیت انشعابی از شیخیگری است.
در اوائل قرن نوزدهم شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی، مدعی رابطه مستقیم با امام زمان(عج) شدند و خود را واسطه میان مردم مسلمان و آن حضرت معرفی کردند» از همینجا راه و رسم شیخی پدید آمد و جمعی از افراد سادهلوح و گروهی از فرصتطلبها به آن گرایش پیدا کردند.
شیخ ملاحسین بشرویه، پس از سید کاظم رشتی، رهبری فرقه را به عهده میگیرد و در سفری به شیراز با سید علی محمد شیرازی (محمد باب) ملاقات نموده و مرید و سرسپرده او میشود. محمد باب بعد از ادعای بابیت امام زمان(عج)، ادعا میکند که خود امام زمان است و کار را تا ادعای نبوت پیش میبرد و بعد از محاکمه و زندان در تبریز اعدام میشود. بعد از اعدام سید باب عدهای از فریبخوردگان و به تشویق و تحریک فرصتطلبان و توطئه استعمار، عدهای به میرزا یحیی نوری (صبح ازل) و عدهای دیگر به میرزا حسینعلی نوری (بهاءالله) گرویدند، بهاء خود را پیامبر نامید و از همینجا فرقه بهایی پدید آمد.
وهابی ها جزء مسلمان های اهل تسنن به حساب می آیند و قائل به امامت اهل بیت نیستند و بابیت و بهائیت ابتدا جزء مسلمانان بودند ولی بعدا ادعا کردند که با آمدن دین بهائیت و بابیت دوران دین اسلام پایان یافته است.
توضیح این که: بهائیت انشعابی از بابیگری است و بابیت انشعابی از شیخیگری است.
در اوائل قرن نوزدهم شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی، مدعی رابطه مستقیم با امام زمان(عج) شدند و خود را واسطه میان مردم مسلمان و آن حضرت معرفی کردند» از همینجا راه و رسم شیخی پدید آمد و جمعی از افراد سادهلوح و گروهی از فرصتطلبها به آن گرایش پیدا کردند.
شیخ ملاحسین بشرویه، پس از سید کاظم رشتی، رهبری فرقه را به عهده میگیرد و در سفری به شیراز با سید علی محمد شیرازی (محمد باب) ملاقات نموده و مرید و سرسپرده او میشود. محمد باب بعد از ادعای بابیت امام زمان(عج)، ادعا میکند که خود امام زمان است و کار را تا ادعای نبوت پیش میبرد و بعد از محاکمه و زندان در تبریز اعدام میشود. بعد از اعدام سید باب عدهای از فریبخوردگان و به تشویق و تحریک فرصتطلبان و توطئه استعمار، عدهای به میرزا یحیی نوری (صبح ازل) و عدهای دیگر به میرزا حسینعلی نوری (بهاءالله) گرویدند، بهاء خود را پیامبر نامید و از همینجا فرقه بهایی پدید آمد.
میرزا حسینعلی نوری و میرزا یحیی نوری دو فرزند میرزا عباس بودند که در شهر نور مازندران زندگی میکرد. «بهاء» همراه با برادرش در تهران پرورش یافت و مقدمات علوم را آموخت. بهاء و برادرش در ابتدا متمایل به تصوف شدند و به مسلک درویشها درآمدند. سپس به باب گراییدند. این دو برادر ضمن ملاقات با علی محمد باب، تصمیم گرفتند که از طریق تلاش در راه بابیت به آب و نان و مقامی برسند، لذا بهاء و صبح ازل در تهران کار تبلیغات بابیت را آغاز میکنند آنگاه به مازندران و جاهای دیگر رفتند و همه جا گرد و غبار و فتنه را برمیانگیختند و باب هم به هنگام مرگ وصیتنامهای نوشت و صبح ازل را جانشین خود کرد و بهاء را به محافظت او گماشت.
عقاید بهاییت: به چند مورد از عقاید آنها اشاره میشود.
1- این فرقه میگوید، سید علی محمد باب امام زمان است که ظهور کرده و با ظهور او اسلام پایان گرفته و اینک دین جدید ظهور کرده و مردم باید همگی بهایی شوند، (شخصیت و اندیشههای کاشف الغطاء کتاب (الایات البینات) به کوشش دکتر احمد بهشتی، ص 109، کانون نشر اندیشه اسلامی)
2- پنهان کردن دینشان را ضروری میدانند به اصطلاح قائل به تقیه هستند.
3- روزه نوزده روز است قبل از عید شروع و به عید نوروز ختم میشود.
4- نماز جماعت باطل است مگر در نماز میت.
5- قبله آنها مرقد بهاءالله است در عکا.
6- حج برای مردان واجب است و بر زنان واجب نیست، آن هم (حج) در خانهای است که بهاء در آن اقامت داشته، یا در خانهای که سید علی محمد باب در شیراز در آن سکنی داشته است به جا آورده میشود.
7- چند تا اعیاد دارند:
- عید ولادت باب، اول محرم.
- عید ولایت بهاء، دوم محرم.
- عید اعلان دعوت باب، پنجم جمادی.
- عید نوروز، (المدخل الی دراسة الادیان والمذاهب، العمید عبدالرزاق محمد اسود، ج 3، صص 311 - 308، انتشارات الدار العربیة للموسوعات).
8- نماز پنج تکبیر دارد ودر دو وقت خوانده میشود یکی هنگام تولد و یکی هم هنگام مرگ. و مطهرات پنج تا است: آب، هوا، آتش، خاک، بیان. همه چیز نجس است مگر آنچه آیه (الله اطهر) بر آن خوانده شود و عبادتگاهها طبق وصیت بهاء باید از نه کناره و یک گنبد تشکیل بشود و این عبادتگاهها در فرانکفورت در آلمان و سیدنی در استرالیا و کامپالا در اوگاندا، لیمیت در شیکاگو و پاناما سیتی در پاناما و دهلی نو در هندوستان است، (شخصیت و اندیشههای کاشفالغطاء، ص 111 و 139، دکتر احمد بهشتی).
فرقههای بابیه و بهائیه:
بعد از اعدام سید علی محمد باب بابیت به سه فرقه تقسیم شد و بعد از مرگ بهاءالله نزاعی که بین دو برادر عباس افندی و محمد علی به وجود آمد دو فرقه دیگر اضافه شد، مجموعا پنج فرقه شدند.
1- ازلیه (به رهبری میرزا یحیی نوری، صبح ازل)
2- بهائیه (به رهبری میرزا حسین علی، بهاءالله)
3- بابیه خالص (فقط رهبری سید علی محمد را قبول دارند)
4- بابیه بهائیه عباسیه (رهبری عبدالبهاء عباس افندی)
5- ناقضون (اتباع میرزا محمد علی برادر عبدالبهاء)، (المدخل الی دراسة الادیان والمذاهب، ج 3، ص 312، العمید عبدالرزاق محمد اسود).
کتابهای بهائیها عبارتند: 1- الاتقان ؛ 2- اشراقات والبشارات والطرزات ؛ 3- مجموعه الواح مبارکه، که وصایایی بهاء به پسران خود میباشد ؛ 4- کتاب شیخ ؛ 5- الدرر البهیة ؛ 6- الحج البهیة ؛ 7- الفرائد ؛ 8- فصل الخطاب.
این کتابها را به بهاء نسبت دادهاند ولی در حقیقت او ننوشته است بلکه پیروان بهاء اینها را نوشته و به او نسبت دادهاند، (المدخل الی دراسة الادیان والمذاهب، ص 311 و 312).
در کتاب شخصیت و اندیشههای کاشفالغطاء نیز از سه کتاب دیگر اسم آورده است. 1- هفت وادی، 2- هیکل، 3- اقدس.
برای آگاهی بیشتر ر.ک:
1- شخصیت و اندیشههای کاشف الغطاء (الایات البینات) آیت الله العظمی جعفر کاشف الغطاء، دکتر احمد بهشتی، نشر اندیشههای اسلامی.
2- بهائیت چگونه پدید آمد، نورالدین چهاردهی، انتشارات فتحی.
3- ارمغان استعمار، محمد محمدی اشتهاردی، انتشارات نسل جوان.
کلمات کليدي : وهابيت بهائيت بهائي گري فرقه هاي ضاله سني اهل سنت شيخيه اهل تسنن باب بابيه بابي گري شیخ احمد احسائی سید کاظم رشتی شیخ ملاحسین بشرویه سید علی محمد شیرازی محمد باب میرزا حسینعلی نوری میرزا یحیی نوری
|
/images/logo.gif){kind=logo}
/images/home-1.gif){kind=small}
/images/forum-1.gif){kind=small}
/images/register-1.gif){kind=small}
/images/ads-1.gif){kind=small}
/images/search-1.gif){kind=small}
/images/Table_title_rast.gif){kind=small}
/images/7px.gif){kind=small}
/images/Footer_line_bg.gif){kind=small}
