
متن این دستور مجرب، برگرفته از برخی کتب معتبر عرفای بزرگی چون شیخ بهائی، میرداماد و خواجه نصیر الدین طوسی است که عینا نقل می گردد.
هر كس چهل روز صبح بخواند، خداوند ديدار حضرت مهدى عليه السلام را روزى او گرداند؛ ان شآء اللّه. به اين صورت كه در چهل روز 17488 مرتبه به صورت زير هر روز 360 مرتبه به غير از روزهاى دهم، بيستم و سيم و چهلم كه اين چهار روز روزى 1132 مرتبه دعاى فوق را بايد بخواند تحت شرايط زير:
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
جمعه، 30 دي ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |
زندگى نامه و دستورات سلوکی
روزهاى ماه ذيحجه 1321قمری يكى از پس از ديگرى مى گذشت و دل هاى شيفتگان بيت الله در هواى حرم الهى لبيك شوق سر مى داد. آرى! طفلى ديده به جهان گشود كه نور سيادت بر سيماى بلورينش آينده اى روشن را خبر مى داد. نام او را محمد حسين نهادند و آن را به تبرك نام جد و فرزند؛ مايه بركت شمردند.
سراج الدين عبدالوهاب جد معروف اوست كه با وساطت وى، نبرد خونين دولت ايران عثمانى، در سال 920 قمرى پايان يافت.
بيش از پنج بهار از عمر عزيزش نگذشته بود كه مادر مهربان و با فضيلت را از دست داد. بغض غم و اندوه بى مادرى او را رها نكرده بود كه گرد يتيمى بر وجودش سنگينى كرد و از ديدن روى پدر محروم شد. مدت زيادى از تحصيل او نمى گذشت كه علاوه بر قرآن مجيد، كتاب هاى گلستان، بوستان، اخلاق مصور، تاريخ معجم، ارشادالحساب، نصاب الصبيان و ديگر كتاب هاى متداول در مدارس آن روز را فراگرفت. او خود از روزگار تحصيل خود چنين بازگو مى كند:
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
جمعه، 30 دي ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |
به دور محمد همان كردگار * شد از جامه مرتضى آشكار
پس از رحلت احمد مصطفى * بر او جانشين گشت آن مرتضى
كه آن مرتضى بود ذات خدا * به تخت بقا گشت فرمانروا
برخى از اهل حق همان اعتقادى كه درباره حضرت امام على عليه السلام دارند، در مورد برخى بزرگان خود نيز دارند و معتقدند خداوند در جامه هاى مختلف به ميان مردم آمده است؛ در وهله اول در جامه خداوندگار، در مرتبه دوم در جامه حضرت امام على عليه السلام، در مرحله سوم در جامه "شاه خوشين"، در مرتبه چهارم در جامه "سلطان سحاك"، در مرتبه پنجم در جامه "قرمزى" -شاه ويس قلى-، در مرتبه ششم در جامه "محمد بيك"، در مرتبه هفتم در جامه "خان آتش" ظاهر شده است.
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
جمعه، 30 دي ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |
"اهل حق، على اللهى، سر سپردگان، يارسان، غلات، نصيريه، علويان و..." نام هايى است براى افراد و گروه هايى كه در مورد حضرت امام على عليه السلام، راه غلو را پيموده اند و او را به درجه خدايى رسانيده اند و براى خود آداب و رسوم خاص وضع كرده اند. برخى از اين گروه ها حتى درباره رؤساى خود نيز غلو مى كنند. در كشور ايران درباره اين گروه ها معمولا از اسامى "اهل حق و على اللهى" استفاده مى شود. گرچه خود آن ها ترجيح مى دهند كه بر آنان "اهل حق" اطلاق شود و كلمات "على اللهى و غلات" خوشايندشان نيست. در تركيه به اين گروه "بكتاشى و علوى" و در سوريه "نصريه و علويان" مى گويند.
پيروان اين مذاهب در كشورهاى ايران، عراق، تركيه، آلبانى، سوريه، افغانستان و كشورهاى آسياى ميانه پراكنده شده اند. در ايران اكثر اهل حق در "استان كرمانشاه" زندگى مى كنند. هر چند در مناطق ديگر نيز طوايفى از اهل حق وجود دارند.
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
جمعه، 30 دي ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
چهارشنبه، 28 دي ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |

![]() |