بازديد:181 بار     دسته : عرفان حقيقي

سير و سلوك داراى چند مانع است:

1. سالك در هيچ لحظه اى از لحظات حركت خود نبايداحساس وصول يا امتياز برترى كند، اگر چنين آفتى گريبان سالك را بگيرد، نه تنها از حركت به مراحل بعدز باز خواهد ماند، بلكه نفس كمال جوى او به قهقرا خواهد رفت .

2. اشتغالات و علايق دنيوى مانند ثروت اندوزى ، مقام جويى ، شهرت طلبى و محبوبيت خواهى ميان مردم ، از امور تباه كننده سير و سلوك اند، البته اگر ثروت و مقام وسيله اى جهت تنظيم حيات خود و ديگران باشد، نه تنها مانع ره كمال نمهواهد بود، بلكه به خاطر مشقتهايى كه سالك در اين مسير تحمل مى كند، عبادت تلقى خواهد شد.

  بازديد:208 بار     دسته : عرفان حقيقي

همه اسماء حسناى الهى به اسم شريف الله برمى گردند كه الله مستجمع همه اسماء و صفات حق است . چه اينكه اصول اسما نود و نه تا هست كه اسم شريف جلاله الله اصل همه اين اصول است. اگر دو طرف الله به جمل ابجدى جمع شود و مجموع اين دو كه مى شود شش را تقسيم بر حروف چهارگانه الله كنيم خارج قسمت را كه يك و نيم است در عدد الله كه شصت و شش است ضرب كنيم مى شود 99 كه عدد اسماى حسنى است. صورت عمل 1+5 مساوى است با 6-4 مساوى است با 5/66*1 مساوى است با 99.

و نيز گفته شده است كه الله اسم اعظم است و كعبه همه اسماء انسان كامل است يعنى انسان كامل است كه عبدالله است و مظهر اتم و اكمل او است.

اسم شريف الله در همه اسماى الهى متجلى است و لذا آن را نسبت به ديگر اسما دو اعتبار است؛ يك آنكه ذات او را در هر يك از اسماء ظهورى و اعتبار ديگر اشتغال او مر همه اسما را از حيث مرتبه الهى است.

  بازديد:326 بار     دسته : ادعیه و حرزها

دعاى حضرت آدم عليه السلام براى مبارزه با نفس

از امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه حضرت آدم به خدا از نفس شكايت كرد وحى آمد بگو:

لا حول و لا قوه الا باللّه (و به روايتى اين دعا را) يا رباه يا رباه لا يرد عضبك لاا حلمك و لا ينجى من عقوبتك الا التضرع اليك حاجتى التى ان اعطيتنيها لم يضرنى ما حرمتنى و ان حرمتنيها لم ينفعنى ما اعطيتنى اللهم انى اسئلك الفوز بالجنه و اعوذبك من النار يا ذا العرش الشامخ المنيف يا ذالجلال و الاكرام الباذخ العظيم يا ذالملك الفاخر القديم يا اله العالمين يا صريخ المستصرخين و يا منزولا به كل حاجه انكنت قد رضيت فازدد عنى رضا منك و قربنى منك زلفى و الا تكن رضيت عنى فبحق محمد و اله و بفضلك عليهم لما رضيت عنى انك انت التواب الرحيم .

  بازديد:110 بار     دسته : اهل بيت

اى فرزند دلبند! بدان كه ترا بهر آن جهان آفريده اند نه اين جهان ، و براى گذشتن آورده اند نه نشستن ، و براى مرگ و نه جاويد زيستن . تو در سرايى هستى كه خانه كوچ است و توشه اندوزى و جاى ناكامى و گذرگاه آن جهنمى . همانا كه مرگ در پى تست و تو طعمه مرگى ، و هيچ گريزنده از آن به سلامت نرست و و از دست هيچ جوينده به در نرفت و جوينده ناچار به آن رسيد. پس برحذر باش كه مرگ ، آن گاه كه سرگرم گناهى و به خود مى گويى توبه خواهم كرد، به سراغت آيد، و ميان تو با توبه جدايى افكند كه خويشتن به دست خود تباه ساخته باشى .

  بازديد:104 بار     دسته : اهل بيت

اين پندنامه پدرى است به مرگ نزديك و به پيروزى زمانه معترف ، و زندگى از او روى گردانيد و به روزگار گردن نهاده و در سراى در گذشتگان آرميده ، نكوهشگر دنيا و فردا از آن سراى كوچنده به فرزندى آرزومند كه به آرزوها دست نخواهد يافت ، فرزندى رهسپار راه هلاك شدگان و آماج بيماريها و گروگان روزگاران و هدف مصيبتها و برده دنيا و سوداگران غرور و وامدار فنا و اسير مرگ همسوگند اندوه و همنشين غم و همنفس آفات و خاكسار شهوات و جانشين رفتگان.

اما بعد؛ آنچه من از پشت كردن دنيا و سركشى روزگار و روى آوردن آن جهان به خويش دانستم ، مرا از آن باز داشت كه جز از خويشتن ياد كنم ، جز به كار آن جهان پردازم ، و جز غم خويش تيمار دگرى خورم . آن گاه كه هم خويشتن ، مرا از هم دگران باز داشت و راى مرا بر اين استوار ساخت كه جز به فكر آن جهان نباشم و تكليف مرا روشن ساخت و بر آنم داشت كه كوشا دست به كارى زنم كه بيهودگى را بر آن راه نباشد و فكرت خويش صادقانه به كار برم ، ديدم كه تو پاره اى از من ، كه سراسر وجود منى ، آنسان كه اگر غمى بر دل تو فرود آيد، گويى بر دل من نشسته و اگر مرگ تو را دريابد، گويى مرا دريافته است ، پس ديدم كار تو همچون كار خود من در نظرم بزرگست و كار تو كار منست . از آن رو اين نامه را به تو مى نويسم ، به اين اميد كه - خواه من براى تو زنده مانم يا از اين جهان در گذرم - به آن رفتار كنى و به آن پشتگرم باشى.