
به دور محمد همان كردگار * شد از جامه مرتضى آشكار
پس از رحلت احمد مصطفى * بر او جانشين گشت آن مرتضى
كه آن مرتضى بود ذات خدا * به تخت بقا گشت فرمانروا
برخى از اهل حق همان اعتقادى كه درباره حضرت امام على عليه السلام دارند، در مورد برخى بزرگان خود نيز دارند و معتقدند خداوند در جامه هاى مختلف به ميان مردم آمده است؛ در وهله اول در جامه خداوندگار، در مرتبه دوم در جامه حضرت امام على عليه السلام، در مرحله سوم در جامه "شاه خوشين"، در مرتبه چهارم در جامه "سلطان سحاك"، در مرتبه پنجم در جامه "قرمزى" -شاه ويس قلى-، در مرتبه ششم در جامه "محمد بيك"، در مرتبه هفتم در جامه "خان آتش" ظاهر شده است.
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
جمعه، 30 دي ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |
"اهل حق، على اللهى، سر سپردگان، يارسان، غلات، نصيريه، علويان و..." نام هايى است براى افراد و گروه هايى كه در مورد حضرت امام على عليه السلام، راه غلو را پيموده اند و او را به درجه خدايى رسانيده اند و براى خود آداب و رسوم خاص وضع كرده اند. برخى از اين گروه ها حتى درباره رؤساى خود نيز غلو مى كنند. در كشور ايران درباره اين گروه ها معمولا از اسامى "اهل حق و على اللهى" استفاده مى شود. گرچه خود آن ها ترجيح مى دهند كه بر آنان "اهل حق" اطلاق شود و كلمات "على اللهى و غلات" خوشايندشان نيست. در تركيه به اين گروه "بكتاشى و علوى" و در سوريه "نصريه و علويان" مى گويند.
پيروان اين مذاهب در كشورهاى ايران، عراق، تركيه، آلبانى، سوريه، افغانستان و كشورهاى آسياى ميانه پراكنده شده اند. در ايران اكثر اهل حق در "استان كرمانشاه" زندگى مى كنند. هر چند در مناطق ديگر نيز طوايفى از اهل حق وجود دارند.
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
جمعه، 30 دي ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |
- پنداشتند كه هر كس عيب على بگويد زنازاده است و شما غيرت امير را مى دانيد كه درباره هيچكس از اهل حرم او گمان بد نمى تواند برد و من على را دشمن دارم .
هنوز اين سخن نگفته بود كه ابى دلف بيامد و چون او را بديديم به احترام او برخاستيم گفت :
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
پنجشنبه، 24 آذر ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |
وى روزگارى چند در بلاد به گردش پرداخت و سرانجام به بغداد آمده، آنجا خانه اى ساخت . در آن وقت، آرا و عقايد مردم درباره حلاج گوناگون شد و سپس فساد انديشه و دگرگونى روش او آشكار گرديد و از مذهبى به مذهبى ديگر پيوست و با وسايل گوناگون كه به كار مى برد مردم را گول زده و به گمراهى ايشان پرداخت. از جمله آنكه در كنار بعضى راهها جايى را مى كند و مشكى آب در آن مى نهاد و جاى ديگر را كنده غذا در آن مى گذاشت و آن را پنهان مى نمود. سپس با اصحاب و مريدان خود از آن راه عبور مى كرد و چون همراهانش براى نوشيدن و وضو ساختن نيازمند به آب مى شدند و يا گرسنگى ايشان را فرا مى گرفت، حلاج در همان نقطه اى كه مشك آب را پنهان كرده بود، آمده با عصاى خويش آنها را مى كند و مشك آب را بيرون مى كشيد و مريدانش از آن مى نوشيدند و وضو مى ساختند. همچنين جايى را كه غذا در آن پنهان بود مى كند و غذا را از درون زمين بيرون مى آورد و بدينوسيله به مريدان و اصحاب خويش وانمود مى كرد كه عمل وى از كرامات اولياست.
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
پنجشنبه، 24 آذر ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |

یکی از پیروان سابق فرقه ضاله بهائیت در خرمشهر با تأثیر گرفتن از تعزیه سالار شهیدان امام حسین(ع)، به دین مبین اسلام گروید.
«فاطمه احمدیانفرد» زن 60 سالهای است که بعد از شفا یافتن فرزند کوچکش که او را در اختیار اجرا کنندگان تعزیه سیدالشهداء (ع) قرار داده بود، از هرچه جاهلیت و اعتقادات خرافی و بی اساس در فرقه بهائیت بود تبری جسته و به دین مبین اسلام گروید.
وی ماجرای گرایش خود به اسلام را اینگونه شرح میدهد: یکی از همسایگان ما در آن سالها هر سال تعذیه اباعبدالله الحسین (ع) را اجرا میکردند و در آن سال از من خواستند پسر کوچکم را که در آن موقع بیمار بود برای نقش حضرت علی اصغر(ع) در اختیار آنها قرار دهم و من موافقت کردم.
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
چهارشنبه، 23 آذر ماه ، 1390 | ![]() |
نظر دهيد! |

![]() |